Het kon niet uitblijven

Nou, ik heb het dus te pakken hoor…

En ik hoop dat jij het niet krijgt. Echt.

Het sluipt erin voor je het weet.

Het kwam eigenlijk vanuit het niks.

Gewoon, tja, ff een pauze.

Echt een paar minuutjes maar!

Toch voelde ik het wel aankomen. Even zo zonder scherm, zonder een plan en zonder enige prikkel.

Bam!!

Daar was tie opeens.

Besmet…

…. met het Stiltevirus.

Wat het is? Het is nog niet zo bekend, maar het is een besmettelijk iets waarbij je voor onbepaalde tijd stopt met scrollen, praten, denken of presteren.

(In acute gevallen word je zelfs volledig aanwezig.)

Brrrrr. Ja, ik weet het…

Wat ik heb gehoord is dat het vooral over kan springen na blootstelling aan een confronterende vraag, een plotselinge pauze of in contact komen met iemand die weigert mee te doen aan de drukte.

Ik weet niet precies wat het bij mij was. Want volgens mij kijk ik altijd goed uit. Maar goed, het is wel serieus.

Let even op als je iets van deze symptomen bij jezelf of anderen tegenkomt:

- Vertraagd ademen (je merkt het gelijk)

- Onverklaarbare rust (bizar gewoon)

- Aandacht voor het huidige moment (als dat maar overgaat)

- Opeens zien wat je al wist (dat kan soms steken)

- Geen zin meer om alles te verbeteren (alsof al het leven eruit is)

- Spontane dankbaarheid, ongemak of tranen (is in het begin nog wel te doen)

Doe je er niks aan, dan wordt het nog erger.

Je afweersysteem werkt niet meer normaal. Zo kon ik niet meer:

- Snel iets nuttigs gaan doen

- Een app openen

- Mezelf afleiden met een taak of een gedachte

…niks, nada niente werkte meer

Wat kun je zelf doen?

Kijk:

De besmetting verspreidt door het hebben van geen oordeel, een vraag, aanwezigheid of gewoon een blik…

En als je dat toelaat…

…merk je dat stilte nooit het probleem was. Maar juist de afwezigheid ervan.

Bijwerkingen zijn er trouwens ook:

- Je weet niet meer precies wie je dacht te zijn (kan aardig de boel in war gooien)

- Je wilt niet alles meer meteen oplossen (daardoor nog meer rare blikken)

- Je twijfelt aan je eigen haast (went hoor…)

- Je voelt je ineens verbonden, met jezelf én de rest

- Enorm gevoel van geduld

- En je ontdekt: stilte levert niks op… behalve alles wat er al was.

Dus ja. Ik heb het.

En ik moet je eerlijk zeggen: ik ben er niet rouwig om.

Maar wees voorzichtig. Voor je het weet, krijg jij het ook.

En dan is er geen weg meer terug.

Frank

P.S. Zet in de comments “stilte” en dan krijg je een spontaan kadootje van me. Type het direct maar, en wacht rustig af…