Wacht maar, straks…
Je kent dat stemmetje wel:
“Ik ga het aanpakken… als het rustiger wordt.”
“Ik wil echt iets veranderen… na de zomer.”
“Ik heb er geen tijd voor… nu even niet.”
Maar ff tussen ons…
Die tijd komt niet vanzelf.
Je moet ‘m nemen.
Want anders is het volgend jaar hetzelfde liedje.
Zelfde ruis. Zelfde twijfel. Zelfde uitstel.
Je denkt dat je nog tijd genoeg hebt…
(Je weet wel, die hele ongemakkelijke waarheid: nope, niet dus!)
Nou, wat ga jij anders doen vandaag?
(Of stoppen met doen, want dat kan ook hè?)
Of is er weer een verhaaltje waar je jezelf mee in slaap sust…
🧐
